Yavrularına Araç-Gereç Kullanımını Öğreten Şempanzeler İlk Kez Kayda Alındı

Primat kuzenlerimiz nesneleri ustalıkla idare edebilmek için gerekli olan kompleks yetileri nereden elde ediyor?
Fotoğraf: Michael Nichols

Şempanzeler, hayvanlar aleminde, insanlardan sonra araç-gereç kullanımına en iyi adapte olabilmiş canlılar olarak bilinir. Peki, primat kuzenlerimiz nesneleri ustalıkla idare edebilmek için gerekli olan bu kompleks yetileri nereden elde ediyor?

İlk defa, bilim insanları şempanzelerin araç-gereç kullanımını öğrenme süreçlerine yakından tanıklık etmek için yaşamlarını kayıt altına aldılar. Elde edilen görüntüler pek çok şaşırtıcı veriyi ortaya çıkarıyor. Alet edevatların kullanımı noktasında kuzenlerimiz de tıpkı bizler gibi; geleneksel bilgeler olan annelerinden eğitim alıyorlar. Yabani şempanzelerin çok iyi birer araç-gereç kullanıcısı olmalarına dair Washington University’den antropolog Stephanie Musgrave; insanlara kıyasla, bugüne kadar yetişkin şempanzelerin genç yavrulara araç-gereç kullanımını öğrettiklerini ortaya koyan oldukça az sayıda delil olduğunu söylüyor. Bu öğretim davranışının doğada var olup olmadığını öğrenmek için, araştırma ekibi, Kongo Cumhuriyeti’ndeki Nouabalé-Ndoki ulusal parkında bulunan termit yuvalarının etrafına kamera sistemleri yerleştirdi.

Peki neden termit yuvaları? Çünkü diyetlerinin yalnızca küçük bir bölümünü oluştursa da şempanzelerin yediği şeylerden birisi de termitlerdir. Esasında, ilk kez 1960lı yıllarda ünlü İngiliz primatolog (primatları inceleyen bilim insanı) Jane Goodall, şempanzelerin termit yakalamak için yapraklı dalları önce yapraklarından sıyırıp sonra da onları termit yuvasına sokarak termitleri dışarı çıkarmak için kullanarak nesneleri manipüle ettiklerini gözlemlemişti.Bu sahne, bilim insanları için insan dışındaki hayvanların araç-gereç kullanımını gözlemleme noktasında belgelenen ilk örnek oldu.

Musgrave’in ekibi ise, şempanzelerin bu tarz bir çubuk manipülasyonunu ve kullanımını nasıl geliştirdiklerini öğrenmek istedi, bu yüzden de kameralarını Nouabalé-Ndoki ulusal parkındaki Goualougo Üçgeni isimli bölgeye yerleştirdi. Bu popülasyonda, şempanzeler çubuklarını oluşturmak için özel bitki türlerini seçiyorlar ve özel bir fırça uçlu dizaynlar üretiyorlar. Eğer termit yakalamanın bu kendine özgü sanatının, bir şempanzenin tahmin usulü bulması yerine muhtemelen nesilden nesile aktarılması gerektiğini düşünüyorsanız, yanlış düşünmüyorsunuz. Kayıtlar incelediğinde Goualougo Üçgeni’ndeki anne şempanzelerin termit yakalama tekniğini yavrularına öğreterek bu öğretiyi nesillere taşıdığı görüldü. Araç-gereç paylaşımı ile anneler, termit yakalama için gerekli olan uygun materyalin seçimi ve oluşturulması noktasında yavrularını eğitebiliyorlar.

Aşağıdaki videoda anne şempanzelerin çubukları çeşitli biçimlerde hazırlayıp, böldüğünü ve onu kullanma isteği gösteren yavrularıyla paylaştığını görebilirsiniz.

Araç-gereç paylaşımı anneler için masraflı olur çünkü çubuğun termit yakalama yetisi azalır. Fakat bu durum aynı zamanda da termit toplama ve araç-gereç kullanımını öğrenme noktasında yavruya bir fırsat sunduğu için faydalıdır da.

Ve burada gözlemlediğimiz maliyet-fayda analizi bize hayvanlar alemindeki asıl “öğretimin” nasıl olduğunu gösteriyor.

Ayrıca bu transferler öğretimin fonksiyonel kriterlerini karşılıyor: Öğrencinin varlığında ortaya çıkan şeyler, öğretmen için maliyet gerektirir ve öğrencinin performansını geliştirir.2

Öğrencinin performansının geliştirilmesi –hatta bu çok küçük görevde bile– doğada bir fark yaratabilir, çünkü eğer ki yavru termit avlamayı başarılı bir biçimde öğrenemezse, bu durum diğer besin kaynakları sınırlı olduğunda ölüm-kalım arasındaki farkı belirleyecektir. Hayvanlarda araç-gereç kullanımı, arama tekniklerinin de dışına çıkar ve doğada hayatta kalabilmek için gerekli olan diğer eylemleri de içerir. Bu yılın başlarında Ruanda’da yapılan bir araştırmada, araştırma ekibi genç gorillerin kaçak avcıların eşyalarını parçalara ayırdıklarını gözlemlemişti (böylesi bir davranışa gençler arasında ilk kez tanık olunmuştu).3

Kompleks yeteneklerin öğrenilmesi için bilgi paylaşımının önemi bizler için doğal kaşılanır ve oldukça da yaygın bir davranıştır. Yapılan bu araştırma; bu davranışın evrimsel geçmişinin, bireyin kendi başına keşfetmesinin oldukça zorlu olduğu kontekslerde kök bulduğunu ortaya koyuyor.

16. Yüzyıl’da Kopernik’in Dünya’nın evrenin merkezinde bulunmadığını ileri sürdüğü çalışmasıyla başlayan süreçle birlikte, bilimin bize evrendeki yerimiz hakkında öğrettiği en önemli şey; özel olmadığımızdır.

Kaynak ve İleri Okuma

Etiket
  • Projelerimizde bize destek olmak ister misiniz?
  • Dilediğiniz miktarda aylık veya tek seferlik bağış yapabilirsiniz.
  • Destek Ol
Yorum Yap (0 )

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.

Bunlar da ilginizi çekebilir

Bağış Yap, Destek Ol!
Projelerimizde bize destek olmak isterseniz,
Patreon üzerinden
bütçenizi zorlamayacak şekilde aylık veya tek seferlik bağışta bulunabilirsiniz.
E-Bülten Üyeliği
Duyurulardan e-posta ile
haberdar olmak istiyorum.
Reklam Reklam Ver
Arşiv