İnsan İnceleme Tarihi Hastane Mezarlıklarında Yatıyor

İnsanları parçalara ayırarak incelemek, bugün eskiden olduğundan çok daha kolay ve iyileştirilmiş durumda. Kulağa ürpertici geliyor, ancak bu durum Cambridge Üniversitesi öğretim üyelerinden Jenna Dit..
Görsel Telif:
Görselde görünen dikey kesikler çok daha nadir görülüyor ve daha spesifik amaçlar için uygulanmış oldukları biliniyor. Cambridge Üniversitesi koleksiyonunda bulunan bu örnek ise tıp okullarında eğitim ve pratik amaçlı kullanılmış.

Görselde görünen dikey kesikler çok daha nadir görülüyor ve daha spesifik amaçlar için uygulanmış oldukları biliniyor. Cambridge Üniversitesi koleksiyonunda bulunan bu örnek ise tıp okullarında eğitim ve pratik amaçlı kullanılmış. ©JENNA DITTMAR

İnsanları parçalara ayırarak incelemek, bugün eskiden olduğundan çok daha kolay ve iyileştirilmiş durumda. Kulağa ürpertici geliyor, ancak bu durum Cambridge Üniversitesi öğretim üyelerinden Jenna Dittmar’ın İngiltere’deki eski hastane mezarlıklarını (toplu mezarlıkları), üniversiteler tarafından saklanan parçaları ve medikal müzeleri inceledikten sonra ortaya koyduğu bir sonuç.

AAAS (American Association for the Advancement of Science) topluluğunun yıllık olağan toplantısındaki konuşmada, Jenna Dittmar 1650 ile 1900 yılları arasında insan incelemelerinin tarihini ve takibini anlattı.

Kazılar genellikle vücudun geri kalanından ayrı bir halde, tek başına bulunan kol-bacak ve kafatasları ortaya çıkarıyor; bu muhtemelen bir kadavranın birkaç öğrenci arasında paylaşıldığını göstermekte. Parçalara ayrılabilen  bir  beden, sıklıkla rastlanmadığından çok değerli bir kaynak. Örneğin, 1820’li yılların başlarında Londra’da  yasal olarak üzerinde çalışılması mümkün olan 52 kadavrayı paylaşacak yaklaşık 700 tıp öğrencisi vardı.  Dittmar, öğrencilerin deneklerin kemikleri üzerinde bıraktıkları kesik izlerini araştırmak amacıyla tarama elektron mikroskobisi kullanmakta.

Bu detaylı görsel veriler , araştırmacının farklı zamanlarda kullanılan alet ve enstrüman çeşitlerini yeniden yapabilmesini sağladı. 1700’lerden önce; ameliyat malzemeleri ahşaptan yapılma ürünlerdi.

Aşamalı bir şekilde testereler daha da inceldi ve gittikçe daha net bir şekilde kesmeye başladı. Teknikler de aletlerle birlikte gelişti. Örneğin, erken dönemlerde, kafatasının üzeri yatay bir şekilde kesilmekteydi ve bu beyne zarar vermekteydi. Ancak Dittmar, 1880 lerin başında araştırmacıların kafatasının arkasına doğu uzanan hassas bir yay çizgisi boyunca kestiklerini ve bunu çok çabuk zarar görebilen beyini korumak için yaptıklarını keşfetti.

Referans  :   AAAS, Sciencemag

Etiket
  • Projelerimizde bize destek olmak ister misiniz?
  • Dilediğiniz miktarda aylık veya tek seferlik bağış yapabilirsiniz.
  • Destek Ol
Yorum Yap (0 )

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.

Bunlar da ilginizi çekebilir

Bağış Yap, Destek Ol!
Projelerimizde bize destek olmak istersen
Patreon üzerinden
aylık veya tek seferlik bağışta bulunabilirsin.
E-Bülten Üyeliği
Duyurulardan e-posta ile
haberdar olmak istiyorum.
Reklam Reklam Ver
Arşiv